+ نوشته شده در  شنبه سی ام مرداد ۱۴۰۰ساعت 10:26  توسط شهرام ایوبی  | 

مست آمدم ای پیـــر که مستـــانه بمیــرم
مستـــانه در این گـــوشـــه ی میـــخانه بمیـرم

درویشــــــــم و بگــــذار قلـنـــــدر منـشــــانه
کاکل همه افشان به ســـر شــانه بمیــــرم

میخانه به دور ســـــــر من چــــرخد و اینـــم
پیـــمــان که به چــرخیــــــدن پیمانه بمیــرم

من بلبــــل عشـــاق به دامی نشـــــوم رام
در دام تو هــــم بی طــمــــع دانه بمیـــــــرم

شمعی و طواف حرمی بود که می خواست
پروانـه بــزایــم مــن و پــروانـه بمیــــــــــــــرم

مــن دُرّ یتیــمـــــم صدفـــم سیــنۀ دریاست
بگذار یتـیـــمانه و دُردانــه بمیــــــــــــــــــــرم

بیـگانـه شــمـــردند مـــرا در وطن خـــویــش
تا بی وطن و از هـمـــه بیــــگانه بمیــــــــرم

گو نی زن میــخــانه بـگــــو جــان به لب آور
تا با تـــب و لب بــــــر لب جــانــانه بمیـــــرم

آن ســـلســــله ی زلـف که زنار دلـــــم بــــــود
در گردنـــــم آویز که دیــــــوانه بمیــــــــــــــرم

ایـن دیـر مغـان ته چــک ایران قدیـــــم است
اینجاست که من بی چک و بی چانه بمیرم

در زنــدگی افســـانه شـــدم در هـــمه آفاق
بگذار که در مرگ هــــم افســــانه بمیــــــرم

در گوشـــه ی کاشـــانه بســـی سوختـــم اما
آن شمــع نبــــودم که به کاشـــــــانه بمیرم

"شهریار"

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مرداد ۱۴۰۰ساعت 17:1  توسط شهرام ایوبی  | 

فرا رسیدن ماه محرم و ایام سوگواری و عزاداری سالار شهیدان و سرور آزادگان جهان حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) و یاران با وفایش تسلیت باد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مرداد ۱۴۰۰ساعت 16:58  توسط شهرام ایوبی  | 

مست آمدم ای پیـــر که مستـــانه بمیــرم 
مستـــانه در این گـــوشـــه ی میـــخانه بمیـرم 
درویشــــــــم و بگــــذار قلـنـــــدر منـشــــانه 
کاکل همه افشان به ســـر شــانه بمیــــرم 

من بلبــــل عشـــاق به دامی نشـــــوم رام 
در دام تو هــــم بی طــمــــع دانه بمیـــــــرم 
شمعی و طواف حرمی بود که می خواست 
پروانـه بــزایــم مــن و پــروانـه بمیــــــــــــــرم 
مــن در یتیــمـــــم صدفـــم سیــنه دریاست 
بگذار یتـیـــمانه و دردانــه بمیــــــــــــــــــــرم 
بیـگانـه شــمـــردند مـــرا در وطن خـــویــش 
تا بی وطن و از هـمـــه بیــــگانه بمیــــــــرم 

در زنــدگی افســـانه شـــدم در هـــمه آفاق 
بگذار که در مرگ هــــم افســــانه بمیــــــرم 
در گوشـــه ی کاشـــانه بســـی سوختـــم اما
آن شمــع نبــــودم که به کاشـــــــانه بمیرم

شهریار

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۴۰۰ساعت 23:23  توسط شهرام ایوبی  | 

#واجارگاه . بین کلاچای ‌چابکسر از شهرهای بسیار زیبای استان گیلان هست واجارگاه ریشه آن از زبان پهلوی (( واکار یا واچار)) است . فرهنگ معین نیز با معنی مشابهی برای کلمه (( واجار)) از واجارگاه چنین یاد میکند : واجارگاه از توابع کلاچای شهرستان رودسر که ۹۴۰ سکنه دارد و آب مشروب آن از نهر پلرود 
است 

در حاشیه آن محله ای هست بنام #شبخوسکله که #بنیانگذار آن 
#غلامعلی_ایوبی ‌#چشمه معروف #اسکندر_ایوبی که در ملکش قرن هاست که برای ثوابش اجاذه داده مردم از دور دست از #آب آن استفاده کنند  اهالی آنجا شیعه مذهبند و زبان مادری آنها #گیلکی و شغل عمده شان زراعت است . و محصولات مهم آن برنج و چای است 
مردمی بسیار انقلابی  #مهمان_نواز ودارای #جوانان_نخبه ‌واندیشمند  هست حتما به این منطقه #سفر کنید واز جاهای بسیار زیبای ان دیدن می کنند.

گرداوری کننده خانم شکوفه ایوبی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۴۰۰ساعت 17:31  توسط شهرام ایوبی  |